Κλειστά σχολεία: παιδαγωγικές και οικονομικές συνέπειες

Κλειστά σχολεία: παιδαγωγικές και οικονομικές συνέπειες

ΚΩΣΤΑΣ ΜΗΛΑΣ*

Τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς, ατέρμονες συζητήσεις λαμβάνουν χώρα σχετικά με το κατά πόσον είναι ασφαλές, και υπό ποιες συνθήκες, να λειτουργήσουν και πάλι τα σχολεία. Νέα έρευνα που έλαβε χώρα στη Μεγάλη Βρετανία οδηγεί στο συμπέρασμα ότι στο σχολικό περιβάλλον η COVID-19 μεταδίδεται ευκολότερα από εκπαιδευτικό σε εκπαιδευτικό ή από εκπαιδευτικό σε μαθητή και λιγότερο από μαθητή σε εκπαιδευτικό ή άλλο μαθητή (https://www.gov.uk/government/news/study-finds-very-low-numbers-of-covid-19-outbreaks-in-schools). Σε κάθε περίπτωση, μόνο το 0,01% των νηπιαγωγείων και δημοτικών σχολείων εμφάνισε «σημαντικό» αριθμό κρουσμάτων (ήτοι δύο ή περισσότερα συνδεδεμένα επιδημιολογικά κρούσματα), κάτι που οδηγεί τους επιδημιολόγους στο συμπέρασμα ότι το άνοιγμα των σχολείων δεν αποτελεί «μεγάλη» απειλή για τη διασπορά του ιού από τον Σεπτέμβριο και μετά.

Και ενώ οι επιστημονικές έρευνες για τη μεταδοτικότητα του ιού εντός των σχολείων συνεχίζονται, πολύ λιγότερη συζήτηση έχει γίνει σε σχέση με τις συνέπειες από το (παρατεταμένο) κλείσιμο των σχολείων τόσο για την κοινωνία όσο και για την οικονομία. Επιστημονικές μελέτες συμπεραίνουν ότι σε περιβάλλον κλειστών σχολείων οι μαθητές των δημοσίων σχολείων λαμβάνουν λιγότερες ώρες διδασκαλίας online σε σχέση με τους μαθητές των ιδιωτικών σχολείων (https://www.ucl.ac.uk/news/2020/jun/children-doing-25-hours-schoolwork-day-average).

Επιπλέον, τα παιδιά γονέων που ανήκουν στη χαμηλή εισοδηματική τάξη λαμβάνουν λιγότερα κατ’ οίκον μαθήματα από τους γονείς τους σε σχέση με εκείνα των οποίων οι γονείς ανήκουν στη μεσαία εισοδηματική τάξη. Με άλλα λόγια, το (παρατεταμένο) κλείσιμο των σχολείων έχει ιδιαίτερα αρνητικές συνέπειες για την εκπαίδευση των λιγότερο εύπορων παιδιών.

Το παρατεταμένο κλείσιμο των σχολείων επηρεάζει και την επίδοση των μαθητών στις γραπτές εξετάσεις. Για παράδειγμα, η απώλεια μιας ώρας διδασκαλίας την εβδομάδα μειώνει τη σχολική επίδοση κατά 6% (σε όρους τυπικής απόκλισης) (https://onlinelibrary.wiley.com/doi/abs/10.1111/ecoj.12233).

Τα κλειστά σχολεία οδηγούν και σε αρνητικές οικονομικές συνέπειες για τις γυναίκες. Πράγματι, η ευθύνη του «διαβάσματος» στο σπίτι (homework) αλλά και γενικότερα η ευθύνη της παιδικής φροντίδας εξακολουθεί και βρίσκεται στα χέρια της γυναίκας. Τα τελευταία στατιστικά στοιχεία της Μεγάλης Βρετανίας δείχνουν ότι στη διάρκεια του lockdown λόγω της COVID-19 οι γυναίκες αφιέρωσαν μέχρι και 66% περισσότερο χρόνο στα παιδιά τους σε σχέση με τους άνδρες (https://www.ons.gov.uk/peoplepopulationandcommunity/healthandsocialcare/conditions anddiseases/articles/parentinginlockdowncoronavirusandtheeffectsonworklifebalance/2020-07-22?hootPostID=c488b5fdfb63472a21380c01d9cf3835). Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι σε περιόδους πανδημίας η εισοδηματική ψαλίδα αλλά και οι προοπτικές εξέλιξης στον εργασιακό χώρο ευνοούν (δυστυχώς) τους άνδρες, αφού οι γυναίκες διαθέτουν λιγότερο χρόνο στις εργασιακές «υποχρεώσεις» τους. Επιπλέον, σε οικονομικό επίπεδο, η απώλεια μισής εκπαιδευτικής χρονιάς έχει τη δυνατότητα να μειώσει το κατά κεφαλήν ΑΕΠ μιας χώρας μέχρι και 3% (https://onlinelibrary.wiley.com/doi/abs/10.1111/1467-6419.00192).

Από τα παραπάνω συνάγεται ότι η λειτουργία των σχολείων πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα των κυβερνήσεων, αρκεί βέβαια να τηρηθούν όλα τα μέτρα υγιεινής που θεωρούνται αναγκαία για τη μείωση του ρίσκου μετάδοσης του ιού. Στη Μεγάλη Βρετανία έχουμε φτάσει στο σημείο να σημειώνουμε ότι, σε περίπτωση νέας έξαρσης του ιού, πρώτα πρέπει να κλείσουν τα (αγαπημένα μας) παμπ και μετά τα σχολεία. Το να «συγκρίνει» κάποιος τη χρησιμότητα των παμπ με εκείνη των σχολείων είναι βέβαια φαιδρό. Τόσο πολύ έχει ανατρέψει την «κανονικότητα» ο κορωνοϊός…

* Ο κ. Κώστας Μήλας είναι καθηγητής Χρηματοοικονομικών, University of Liverpool.

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

0 ΣΧΟΛΙΑ

Αφήστε ένα σχόλιο

Login

Welcome! Login in to your account

Remember me Lost your password?

Lost Password